Quintus erat mundi tristis ab origine limes
Expletus, morbo nimium tabefactus acerbo
Quatuor horribilis metas dum torserat orbis,
Dumque diurna rotans redeuntia saecla redirent,
5
Quae patribus promissa darent fulgentia regna.
Post coepit sextus felix se volvere cardo,
Qui meruit tandem praedictum germinis alti
Adventum, antiquis multisque capessere saeclis.
Qui genitor solio clemens prospexit ab alto
10
Pompiferum mundum, dura sub morte iacentem,
Et genus humanum, ex limo quod fecerat olim,
In baratri cernens foveam mersisse profundam.
Tunc pater omnipotens, rerum gratissimus auctor,
Ille pius sator, superam qui temperat axem,
15
Progeniem sanctam praecelsa mitis ab arce
Misit, et extemplo cinxit lux aurea mundum,
Horrida probrosae dempsit qui crimina mortis,
Et facinus mundi Iordanis lavit in undis,
Signavitque pios pretiosi sanguinis ostro.
20
Sic quoque fellivomi praedam de fauce celydri
Abstulit et Cocyti calidas spoliavit arenas,
Victor ovans rediit, patriam remeavit ad arcem.
Iam septingentos finitos circiter annos
Et septem decies, ni fallor, supra relicti,
25
Vt tradit, septem, priscorum calculus index,
Adsunt praesentis defluxu temporis anni,
Quo Carolus nono regnat feliciter anno,
In quo Saxonum pravo de sanguine creta
Gens meruit regem summum cognoscere caeli,
30
Sordida pollutis quae pridem dona sacellis
Ponebat rapidis bustim depasta caminis,
Rite cruentatas tauros mactabat ad aras.
Et demonum cultus colla inflectendo nefandos,
Suppliciter venerans proceresque, deosque, penates,
35
Barbarica rabie fluxas grassante medullas,
Pro rerum fortuna plebs miseranda rogabat.
Hoc genus indocile Christo famularier alto
Ignorans, dominum nam corde credere nolens
Ob causam nostrae in mundum venisse salutis,
40
Hanc Carolus princeps gentem fulgentibus armis
Fortiter adcinctus, galeis cristatus acutis,
Arbitri aeterni mira virtute iuvatus,
Per varios casus domuit, per mille triumphos,
Perque cruoriferos umbos, per tela duelli,
45
Per vim virtutum, per spicula lita cruore
Contrivit, sibimet gladio vibrante subegit;
Traxit silviculas ad caeli regna phalanges,
Moxque lupos saevos teneros mutavit in agnos;
Raucisonos tinctos furva nigredine corvos
50
Vertit in albifluas subito iamiamque columbas,
Alipedes griphes subito harpeiasque volucres
In placidas convertit aves, dirosque molossos
Transtulit in molli tectas lanugine dammas,
Saltigerosque tygres, fulva cervice leones
55
Haud secus ut pecual proprio reclausit ovili.
Postque salutiferi perfusos rore lavacri,
Sub patris et geniti, sancti sub flaminis almi
Nomine, quo nostrae constat spes unica vitae,
Christicolasque rudes ad caeli sidera misit,
60
Chrismatibus sacro inunxit baptismate lotos,
Quo iam fumiferas valeant transcendere flammas,
Progeniemque novam Christi perduxit in aulam.
Porro celsithronus iudex cum factor Olimpi
Venerit, ultricibus mundum damnare favillis,
65
Et vas pestiferum caelesti fulmine fractum
Ad Stigias raptim vinctum retruserit umbras,
Pulvereoque globo versutum coxerit anguem,
Quo sine fine dolens picea marcescat in olla,
Cunctorum meritum trilibri tunc lance librando,
70
Lactea dona bonis, seu tristia iungit amaris,
Princeps interea clemens pro munere tanto
Praestet, ut astrigeri potiatur praemia regni;
Dulcia mellifluae degustet pascua vitae:
Pascua, quae noster iamdudum iure redemptor
75
Caelicolisque dare proprio promisit ab ore.